- Rodjen , kako kazu, po Bozijoj volji , 1965 godina posle Hrista.
- Slikarstvo kao nacin zivljenja razvijao je i ucio u ateljeu profesira Miomira Milenkovica.
- Grupnih izlozbi je imao preko 60 puta u zemlji i inostranstvu. Ucesnik je takodje mnogobrojnih likovnih kolonija sirom zemlje i inostarnstva.
Samostalne izlozbe:
Ivanjica 1997
Beograd 1998
Grcka 1988
Arandjelovac 1999
Zlatibor 2001
Irig 2003
Ivanjica 2004
Arilje 2005
Paris 2005
“…Bavljenje slikarstvom i umetnoscu dozivljavam kao Boziji dar, kao i samo moje postojanje, i zato je meni kao slikaru, obaveza da budem veran tom tragalackom putu iluzije stvarnosti i duhom i telom… U granicama svojih mogucnosti stvaram to sto stvaram u nadi da ce granice tih mogucnosti uvek ostati nedostupne…Sve je tren, i sve je vecnost…samo ce taj dodir sa apsolutnim da nas priblizi iskonskom postojanju …”
Šta su drugi rekli:
“...Slikar sna`nih emocija i izrazite `ivotne energije svoj do`ivljaj prenosi sa ~udnim spojem temperamentnog, britkog, strasnog, impulsivnog i ose}ajnog, vrlo ~esto i grubog u AL PRIMA dahu. Doza poetskog, lirskog i suptilnog nije nepoznata u stvari ovom jednostavnom slikarstvu koje odi{e ~ulno{}u, `ivotnom energijom i neobi~nom fantastikom. Tadijino slikarstvo se u potpunosti uklapa u njegov strastveni san u lavirint slika i crte`a...
... Na prvi pogled dominantna lepota i sklad, ustupaju mesto tihoj opomeni i upozorenju o neskladu izmedju duhovnog i telesnog..."
Miroslav Zaklan
“... Vragolasto... {eretski... majstorski ve{to... povremeno brutalno silovito... istrajava.Bilo da su teme njegovih kompozicija portreti, aktovi, pejza`i ili velike figurativne kompozicije rukopis je prepoznatljiv pa ga mogu slobodno nazvati “Tadijainim gestom” , “Tadijinim osvetljenjem” , “Tadijinim potezom” ... Njegova energija nikako ne miruje... kulja, izliva se i pokazuje raznovrsno{}u slikarskih medija : fotografijom, crte`om ugljenom, uljem na platnu, pastelom...”
Milica Rai~evi} Lukovi}
“...U ovim slikama je zna~ajna i uloga senki. Posmatra~u se ~ini da likovi postoje samo da bi proizveli senke, a one amorfne i samovoljne, igraju neku svoju, mo`da samo likovnu igru. Mo`da te`e da budu i vi{e : optu`ba, krik ili mrlja na ne~ijoj savesti...”
Milijana Ili}
“...Tadija u svoje delo kao poseban segment osve`avanja uvodi `enski akt i estetiku fatalnih `ena osamdesetih godina u znaku filmu bliske erotizovane travestije. Taj dodir sa apsolutnim, vrhunac, ima u nagosti likova, kao nekoj vrsti prkosne hrabrosti i izazovnosti intime. Akt u Tadijinoj interpretaciji odraz je snage, sukoba, naboja i varni~enja principa energije a ne mlake ne`nosti i romantike...”
Dejan Djori}
“...Kompleksna ikonografija prizora nosi stilske znake koji autora povezuju sa glavnim tokovima srpskog slikarstva ovog veka: ekspresionisti~ki povi{ena temperature boje, intimna sklonost ka predstavljanju malog ugaonog kutka sobnog enterijera, erotski potentna fantasticna snovidjenja, pejza` za koji prirodna ~injenica postoji samo kao model...”
Milo{ Filipovi}
“... Tadija poput starih slikara zanatlija grupi{e i uobli~ava fragmente minulih vremena na jedan intimisti~ki na~in. Tenebrozno osvetljenje i ponekad fantasti~ni i nadrealni ambijenti sa kojima se kombinuju etno materijali daju ovim slikama prizvuk tihe nostalgije i sete kao i dozu privatnosti...”
Sanja Sofijani}
“... Tadija je rodjeni crta~ a tu mislimo na onaj kompleks vrednosti koji je ~esto crta~e razlikovao od slikara a sam crte` ~inio konkurentnim slici. U tom smislu, Tadija ne koristi crte` kao pripremu za sliku ve` kao samostalno re{enje. ^ini se da je silovitost i o{trina linija, koje jako seku prizore, prenesena iz karaktera samog crta~a. Krote}i u sebi energije i snage, kontroli{u}i emocije, ta igra svetlosti i senke – kjaroskuro – ovde je dramati~na i napeta...”
Dejan Djori}
“...Li~nosti sa Tadijinih slika, prodornim pogledima se direktno obra}aju posmatra~u, uvla~e}i ga u metafizi~ki svet slike. Ve}inu tih li~nosti ~ine `ene, razodenute delimi~no ili potpuno, poput rasko{nih Rubensovih aktova, ponekad ~ak obezglavljene eskalacijom jednog vi{eg senzibiliteta. Kao simbol u slikarstvu, naga `enska figura mo`e imati nekoliko zan~enja: u svom primarnom kontekstu ona uvek upu}uje na eroti~nost, medjutim, mo`e sugerisati vulgarnost i prostotu sa jedne, ili pak biti symbol neulep{ane, ogoljene istine koja nema potrebe za ode}om, kao amblem ta{tine ljudskog sveta, sa druge strane...
Svojim nagim figurama , Tadija pretenduje na ovo tre}e zna~enje, obru{avaju}i se vrlo kriti~ki na stav modernog dru{tva sa njegovom tendencijom za “upotrebom” ‘ene u reklamne i op{te komercijalne svrhe, i u krajnjem skoru, “upotrebom” svega ljudskog u dru{tvu...”
Sanja Sofijani}
“... Ta ekspresija se dodiruje sa nadrealisti~kim i metafizi~kim ambijentima i u pejza`ima gde oni nisu predstavljeni u ovom ~isto realisti~kom, fizi~kom, spolja{njem obliku, nego proizilaze iz subjektivnog do`ivljaja. Kroz tu te`nju da se izraze oblik i boja i kroz tu nabujalu energiju sagledava se vi{e unutra{nja nego spoljasnja realnost...”
Miomir Milenkovi}